Pietertje van Wezel

In 1881 borduurde een meisje van dertien jaar een merklap. Ze heette Pietertje van Wezel, geboren op 28 augustus 1868 in Middelharnis, op het eiland Goeree-Overflakkee. Ze was vernoemd naar haar grootmoeder van moederszijde, Pietertje Krijgsman - een naam die al generaties lang meegaat in deze streek.
 

Pietertje groeide op in een wereld van vissers en zeemannen. Haar vader Hendrik van Wezel was afkomstig uit Sommelsdijk, haar moeder Cornelia Schoonejongen uit een bekende Middelharnisse familie met wortels als slager, handelaar en herbergier. Het eiland leefde van het water.
 

Op haar 24e, in 1892, trouwde Pietertje met Jacob de Korte - ook een visser, en later stuurman. Jacob voer op de grote beugsloepen van rederij Kolff en Zonen: de houten MD9 Middelharnis, de stalen MD10 Johanna Hendrika en de MD13 Voorlichter. Hij was uiteindelijk een van de laatste stuurmannen uit de lange visserijgeschiedenis van Middelharnis. Ze woonden in de Vissersstraat.
 

Samen kregen ze vijf kinderen: Beschier, Hendrik, Dirk, Cornelis en Suzanna Cornelia. De zoons volgden hun vader naar zee, als diepzeevissers. In 1920 verhuisde het gezin naar Rotterdam, zoals zoveel Flakkeese vissersfamilies in die jaren deden.
 

Pietertje van Wezel overleed op 31 oktober 1942 in Rotterdam, 74 jaar oud. Jacob stierf tien jaar later, in 1952, op zijn 84e.
 

De merklap die ze op haar dertiende borduurde, overleefde hen beiden.